Hungarian _Erdős Sándor

 [7:52 PM, 9/1/2026] Madam: Indukant, egy kolto ezt a levelet küldte nekem. Le akarod forditani a versét?

[7:53 PM, 9/1/2026] Madam: Tisztelt Tanárnő! Kedves Margit!

Erdős Sándor író, költő vagyok, a Krúdy György Irodalmi Kör tagja. Nagy tisztelettel és elismeréssel követem azt a fantasztikus munkát, amelyet Ön és a Delhi Egyetem hallgatói végeznek a magyar irodalom és kultúra indiai népszerűsítése, valamint a műfordítás terén.

Azért fordulok Önöz bizalommal, mert örömmel felajánlanám a verseimet a tanszék hallgatói számára fordítási alapanyagként, szemináriumi vagy gyakorló feladatként. Úgy gondolom, a kortárs magyar líra átültetése hindi vagy angol nyelvre izgalmas szakmai kihívás és egyben szép hidat képezhet a kultúráink között.

Mellékelten elküldöm Önnek „A vihar után” című versemet. Amennyiben Ön vagy a diákjai látnak benne fantáziát, megtisztelő lenne számomra, ha munkaanyagként felhasználnák, és esetleg elkészülne a külföldi fordítása. Természetesen a későbbiekben szívesen küldök más jellegű, akár kötetben is megjelent anyagot is.

Bízva a hallgatók nyitottságában és az Ön támogató válaszában, további sikeres oktatómunkát kívánok Újdelhiben!

Erdős Sándor: 

1

Vihar után

Összeért az ég a vízzel

kék csókban forrtak össze,

csak egy árbóc csúcsa látszik

egy sziget mögött, messze.

Édes szél borzolja hajam

simogatja arcomat,

itt e csendes pillanatban

elfeledtem harcomat.

Harcom háborgó tengerrel,

bősz, tajtékzó viharral,

ahogy tépáznak hullámok

rettenetes robajjal.

Megszelídült a fenevad

csendesedett az árja,

elmerült a tenger mélyre

a vihar sötét árnya.

Tisztelettel és üdvözlettel:

Erdős Sándor

író, költő

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1

तूफ़ान के बाद 

पानी में भीगा हुआ आसमान 

हो गया एक नीले चुंबन में विलीन ,

बस मस्तूल की  नोक दिखाई पड़ी 

द्वीप के पीछे कही दूर तरीन  ।

हवा के एक झोंके ने बिखेरी मेरी ज़ुल्फ़ 

और मेरे चेहरे को सहलाया ;

बस इसी ख़ामोश घडी में  ,

भूला  कश्मकश , कुछ न  याद आया  ।

उफ़नते समुद्र के खिलाफ़ मेरा संघर्ष 

एक उद्दाम झागदार तूफ़ान,

लहरें करती रहीं जब प्रहार 

एक भयानक गर्जन की तान ।

कर लिया वश में उस दानव को ,

तब शांत हो गई उफ़ान की माया     ,

समुद्र की गहराइयों में जा डूबी

तूफ़ान  की  वो काली छाया   ।

मूल हंगेरियन कवि - Erdős Sándor

अनुवादक - इन्दुकांत आंगिरस 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2

Őszi kép

Őszi tájat festene
a kis festőtanonc,
ám nem áll rá a keze,
ecsete csak kolonc.

Így a festő kérdezi
társát, az ecsetet:
– Ezt a csodás évszakot
festeni hogy lehet?

– Mondd, hogy fessük meg az őszt,
hogy lesz valóságos?
Miképp adom vissza azt,
amit szemem látott?

Válaszolt is az ecset,
ő ezt bizony tudja,
amikor a színekbe
üstökét bedugja.

– Barnát, sárgát, vöröset
kenek a hajamra,
így ősznek hangulatát
a kép visszaadja.

Úgy is lett, kipróbálta
a festő azonnal.
Nem is vitatkozott most
a fura fazonnal.

-----

2

पतझड़ की तस्वीर 

पतझड़ की तस्वीर बनाने को 

आतुर है एक नौसिखिया चित्रकार 

लेकिन उसका हाथ नहीं देता साथ ,

या तूलिका उसकी है बेकार ।

तब चित्रकार ने पूछा 

अपने हमसफ़र , तूलिका  से:

– इस ख़ूबसूरत  फ़िज़ा को 

कैसे करूँ चित्रित काग़ज़ पे ?

कहो ! कैसे करे चित्रित पतझड़ को हम 

आखिर कैसे वो जीवंत होगा ?

 कैसे उकेर पाउँगा वो सब 

जो मेरी आँखों ने देखा होगा ?

तब तूलिका ने  दिया जवाब ,

क्योंकि वो जानता है बेहतर , 

कैसे डुबोना है रंगों में 

उसे अपना नुकीला सर। 

- भूरा, पीला और लाल रंग 

अपने बालों पर लगाऊँगा ,

पतझड़ के एहसास में डूबी 

एक तस्वीर मैं बनाऊँगा। 

और ऐसा ही हुआ; चित्रकार

ने उसे  तुरंत आज़माया।

इस बार नहीं करी बहस उसने 

न उसको कुछ समझाया ।

मूल कवि - Erdős Sándor 

अनुवादक - इन्दुकांत आंगिरस 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3

A folyó dala

Tegnap még vágtattam vadul,
döntöttem ki büszke fát.
Ma selymes hullámaimtól
felüdül a kis virág.

Tegnap még zúgtak habjaim,
elsodorva azt mi jó.
Ma nem vagyok más, kövekkel
játszó csendes kis folyó.

Tegnap még szilajul szaladtam,
áttörve a gátakat.
Ma már csak csendes csobogás
a dühöngő áradat.

Ma még nézem a partokat,
holnap már nem tehetem.
Lecsendesült hűs vizemet
a tengerbe temetem.

3

नदी का गीत 

कल अपने उद्दाम आवेग में , मैंने 

राह में खड़े वृक्षों को गिरा दिया था ।

आज, मेरी रेशमी लहरें

उस नन्हे  से फूल को निखारती  हैं।

गरज रहा था कल मेरा झाग भी ,

जो कुछ भी था सुन्दर , उसे बहा ले गया ।

आज  पत्थरों के साथ  खेलती

एक शांत छोटी नदी से अधिक कुछ नहीं ।

कल दौड़ रही थी उन्माद में ,

हर बाँध  को मैंने तोड़ दिया ।

आज, वो उद्दाम  उन्माद 

बस एक ख़ामोश भंवर बन गया  ।

आज अभी भी निहारती हूँ किनारों को ,

कल  नहीं मैं ऐसा कर पाऊँगी।

अपने शांत ठन्डे पानी को मैं 

समुद्र में समाहित कर जाऊँगी ।

मूल कवि - Erdős Sándor 

अनुवादक - इन्दुकांत आंगिरस 

--------------------------------------------------------------------------------

4

Lélekvirág

Szakíts le rólam egy virágot!
Ágamra nőtt lélekszilánkot.
Sötét földbe merült gyökerem,
táplálta fényre az életem.

Szakítsad le, vigyázz rá nagyon!
Ilyen nem terem csak úgy vadon.
Belőlem fakad ez a virág.
Lélek mélyből izzó szalmaláng.

आत्मा का फूल

मुझसे एक फूल तोड़ लो ज़रा   !
मेरी टहनी पर पला मेरी आत्मा का टुकड़ा ।
मेरी जड़ें अँधेरी ज़मीन  में गहरे  उतर गयीं ,
और मेरी ज़िंदगी में  रौशनी भरती  रहीं।

इसे तोड़ो, और इसका बहुत ख़्याल  रखना !
ऐसे ही  जंगली फूल  नहीं उगता।
ये  फूल मेरे भीतर से फूटा  है यो ।
आत्मा की गहराई से दहकती जो पुआल की लौ।

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Szerelmem palackja

Bárcsak lehetnék én őszi szellő,
hogy borzoljam szőke hajadat.
Vagy lehetnék én egy remek festő,
festhetnék szerelmes szavakat.

Lehetnék egy vízzel töltött csésze,
hogy ajkaink összeérjenek.
Érezném, hogy enyém vagy már végre,
rólad írnék költeményeket.

Ecset az én kezembe nem való,
szellő sem leszek soha, sejtem.
Ez a lap egy palackba zárható,
összehajtom, bele is rejtem.

Beledobom vágyam tengerébe,
bízva, hogy eljut tehozzád.
Elindítom hát a messzeségbe,
szerelmem bont majd rá vitorlát.

मेरे प्रेम  की बोतल

काश मैं पतझड़ की हवा का झोका  होता ,

जो तुम्हारे सुनहरे बालों को सताता ।

या काश मैं एक माहिर चित्रकार होता ,

तो प्रेम  के शब्दों को रंग सकता ।

पानी से भरा इक  प्याला हो सकता था मैं ,

जिससे   मिल सकें  होंठ हमारे।

हाँ , जाना  कि  आखिरकार तुम  मेरी हो,

और अब लिखूँगा कविताएँ तुम्हारे बारे में   ।

तूलिका  मेरे हाथ के लिए नहीं है ये ,

और न ही कभी बनूँगा झोका हवा का मैं

इस वरक  को बोतल में बंद किया जाये ;

इसे मोड़कर भीतर  छिपाता हूँ  मैं ।

अपने विरह  के समुद्र में फेंक दूँगा इसे ,

शायद ये तुम तक पहुँच जाएगा ।

दूर बहुत दूर भेज दूँगा  इसे ,

उस  पर सवार हो मेरा प्रेम तिर जाएगा  ।

----------------------------------------------------------------------------------------

Egyedül

Rongyos kendőt lenget a szél a putri ablakán,
nyomorúság képe látszik sárból tapadt falán.
Egy fáradt, idős asszony hajol fateknő fölé,
egyike annak a kevésnek, ami az övé.

Övé még ezen kívül bánat, és nyomorúság,
rég elfelejtette már őt az egész világ.
Mint ősi bálvány úgy maradt itt egyes-egyedül,
asztalára étel csak néha-néha kerül.

Már megfakult emlékeiben a sok elmúlt vágy,
régi szerelmeket sem őriz a rozoga ágy.
Egyetlen öröme csak az, ha van betevője,
nem lesz senki, ki kiviszi majd a temetőbe.

तनहा 

झोपड़ी की खिड़की से एक फटी-पुरानी शाल हवा में लहरा रही ,

उसकी ग़रीबी , दीवार पर दुख की तस्वीर मानिंद उभर  रही ।

 थकी-हारी, बूढ़ी औरत  झुकती लकड़ी के फट्टे पर  ,

जो उसकी कुछ वस्तुओं में से एक है इधर ।

वह दुःख और कष्टों से भी घिरी  हुई  है,

और सारी दुनिया उसे कब की भूल चुकी है।

एक प्राचीन मूर्ति की तरह, वह यहाँ तनहा रह गयी , 

जिसकी मेज़ पर भोजन भी आता कभी कभी ।

धुंधलाती यादों में मिट गई कितनी  पुरानी हसरतें ,

न उसका जर्जर बिस्तर प्रेम की कोई निशानी समेटे। 

अब उसका एकमात्र सुख बस पेट भर खाना है;

उसे क़ब्रिस्तान भी कोई नहीं ले जाने वाला है।